ЯНГИ ЎЗБЕКИСТОНДА ГИЁҲВАНДЛИК ВОСИТАЛАРИ ВА ПСИХОТРОП МОДДАЛАР МУОМАЛАСИНИ ТАРТИБГА СОЛИШНИНГ ҲУҚУҚИЙ МЕХАНИЗМЛАРИ: ҚОНУНЧИЛИК ЭВОЛЮЦИЯСИ ВА ЗАМОНАВИЙ ҲОЛАТИ
Abstract
Мазкур тезисда гиёҳвандлик ва психофаол моддалар муомаласи устидан давлат назоратини ўрнатишнинг тарихий-ҳуқуқий босқичлари ҳамда амалдаги миллий қонунчиликнинг янги авлод таҳдидларига мослашувчанлик даражаси тадқиқ этилган. Тадқиқот марказида соф жазолаш (репрессив) парадигмасидан воз кечиб, интеллектуал превенция, виктимологик ҳимоя ва тиббий-ижтимоий реабилитацияга йўналтирилган замонавий антинаркотик сиёсат ётади. Хусусан, ПФ-207-сон Фармон ва ЎРҚ-1151-сон Қонуннинг қабул қилиниши билан тизимда юз берган институционал трансформациялар, шу жумладан, синтетик аналоглар муомаласини чеклаш, прекурсорлар назоратининг муқобил балансини топиш ва кибермакондаги (Даркнет) контактсиз наркосавдога қарши курашнинг инновацион алгоритмлари асослантирилган. Илмий изланишнинг амалий натижаси сифатида, трансчегаравий электрон далилларни процессуал расмийлаштириш, крипто-активларни мониторинг қилиш ва ёшлар ўртасидаги “дорихона гиёҳвандлигини” кескин камайтириш бўйича жиноят-процессуал ва маъмурий қонунчиликка доир янги нормалар лойиҳаси илгари сурилган.
